കുഞ്ഞച്ചന് ഓർമ പൂക്കൾ
അച്ചന് രണ്ടു അനിയന്മാർ ആയിരുന്നു.
അതിൽ ഏറ്റവും ഇളയ ആൾ ആയിരുന്നു ജയറാം കുഞ്ഞച്ചൻ. എന്നും താടി വെച്ചിട്ടേ കുഞ്ഞച്ചനേ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ.
അച്ചൻ്റെ ഏറ്റവും ചെറിയ അനിയൻ ആയിരുന്നത് കൊണ്ട് സ്വന്തം മോനെ പോലെ ആയിരുന്നു. അമ്മക്ക് എന്നും ഉള്ള പരാതിയും അത് ആയിരുന്നു. സ്നേഹം മുഴുവൻ അങ്ങോട്ട് മാത്രം എന്ന് ആണ് അമ്മക്ക് തോന്നിയിരുന്നത്.
പക്ഷേ ഞാൻ എന്നും കുഞ്ഞച്ചൻ്റെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ മുഖം മാത്രമേ ഞാൻ കണ്ടിട്ടുള്ളൂ. ഞങൾ സമ്മർ വെക്കേഷൻ ചെലവിടുന്നത് കൂടുതലും കുഞ്ഞച്ചൻ്റെ കൂടെ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾക്ക്. ഊഞ്ഞാൽ കെട്ടാനും സിനിമക്ക്
കൊണ്ട് പോകാനും ചീട്ട് കളിക്കാനും അന്താക്ഷരി കളിക്കാനും ഒക്കെ കുഞ്ഞച്ചൻ തന്നെ വേണമായിരുന്നു.
എപ്പോളും ബിസിനസ് ചെയ്തു പൈസ ഉണ്ടാക്കാൻ ആണ് കുഞ്ഞച്ചൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നത് എന്ന് തോനുന്നു. അഛൻ കുഞ്ഞച്ചന് വേണ്ടി കുറെ ബിസിനസ്
ഒക്കെ തുടങ്ങിയ കഥ അമ്മ പറയാറുണ്ട്.പഠിക്കാൻ.മോശം ആയിരുന്നു എന്ന് വേണം കരുതാൻ.
മുത്തശ്ശൻ മരിക്കുമ്പോൾ അച്ഛനോട് ആവശ്യപ്പെട്ടത് കുഞ്ഞച്ചനെ നോക്കണം എന്ന് ആണ്. ഭാഗം വെച്ച് കിട്ടിയത് കുഞ്ഞച്ചന് കൊടുത്തു അഛൻ മാതൃക കാണിച്ചു. ഒരു മകനെ പോലെ ആണ് കുഞ്ഞച്ചൻ എന്ന് ആണ് അഛൻ ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞിരുന്നത്.
കുഞ്ഞച്ചൻ റിക്കി ചികിത്സ ചെയ്യുമായിരുന്നു. ഓരോ കാലഘട്ടം ഓരോ കാര്യങ്ങള്. എൻ്റെ വിരൽ മുറിഞ്ഞപ്പോൾ ഫോൺ വിളിച്ചു ചികിത്സ ചെയ്തു..മുറിവ് കരിഞ്ഞു. എന്താണോ എന്തോ.
കുഞ്ഞച്ചന് രണ്ട് പെൺമക്കൾ. മൂത്ത മോൾ നല്ല ഒരു ഡോക്ടർ ആണ്. അവളെ ഞാൻ എടുത്തു നടന്നിട്ടുണ്ട്. അവൾക്ക് പനി വന്നപ്പോൾ ഉറങ്ങാതെ നോക്കി ഇരുന്നത് ഇപ്പോളും ഓർക്കുന്നു.
പിന്നെ എപ്പോളോ ബന്ധങ്ങളിൽ അകൽച്ച വന്നു.
ഒരിക്കൽ കുഞ്ഞച്ചൻ എന്നെ കെട്ടി പിടിച്ചു കരഞ്ഞിരുന്നു പക്ഷേ അപ്പോളേക്കും തലമുറകൾ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. കുഞ്ഞച്ചൻ ജോലി ഒന്നും ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ട് ആര് പറഞ്ഞാലും അങ്ങോട്ട് ചായ്വ് ഉണ്ടെന്ന് ആണ് എനിക്ക് തോന്നിയിരുന്നത്. അമൃതാനന്ദ മയി ഭക്തൻ ആയിരുന്നു.
ഒരു പാട് പൂജ ചെയ്ത ആൽബങ്ങൾ ഒക്കെ കണ്ടിട്ടുണ്ട് കുഞ്ഞച്ചൻ്റെ വീട്ടിൽ.
ഹോൺ കോൾ വന്നപ്പോൾ ആണ് ഓർമിച്ചത്. അദ്ദേഹം മരിച്ചിരിക്കുന്നു..പെട്ടെന്ന് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റിയില്ല. ഇടക്ക് ലിവർ സിറോസിസ് വന്നിരുന്നു. ഒരു ആഴ്ച ആയി ഹോസ്പിറ്റൽ അഡ്മിറ്റ് ആയിരുന്നു.
അങ്ങനെ കുഞ്ഞച്ചൻ ഓർമ ആയി..നക്ഷത്രങ്ങൾ എണ്ണു മ്പോൾ ഒന്നു കൂടി ഇനി. തിരിച്ചു ഒന്നു കെട്ടിപ്പിടിക്കാൻ കഴിയാത്ത സങ്കടം എനിക്കും ഉണ്ട്.
എവിടെയോ വെച്ച് ഇനി കണ്ട് മുട്ടും വരെ വിട.
