ഇത് ഒരു സാക്ഷാത്കാര ത്തിൻ്റെ കഥ ആണ്.
നമ്മൾ നിൽക്കുന്നത് ഒരു മലഞ്ചെരുവിൽ. ഒരു സർക്കാർ ഉദ്യോഗസ്ഥൻ്റെ മകൻ. മലഞ്ചെരുവും കുഗ്രാമവും ഒക്കെ ആയതു കൊണ്ട് ഒന്നിനും അധികം ചിലവ് ഇല്ല..വെള്ളം വെളിച്ചം ശുദ്ധ വായു എല്ലാം
സൗജന്യം
പിന്നെ സൊസൈറ്റി യില് നിന്ന് കിട്ടുന്ന പൂത്ത സാധനങ്ങൾ. നഗരങ്ങളുമായി ഒരു ബന്ധവും ഇല്ല. എല്ലാവരും നല്ല സഹകരണത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്ന നാട്ടുകാരും എല്ലാ കൊല്ലവും ഉരുൾ പൊട്ടലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു നാട്.
അവിടെ ഒരു ക്ലബ് ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓഫീസർ മാർക്ക് ചീട്ട് കളിക്കാൻ തുടങ്ങിയതാണ്..പക്ഷേ അടുപ്പിച്ചു ഫുട്ബോൾ ഗ്രൗണ്ട് ടേബിൾ ടെന്നീസ് കോർട്ട് ഇൻഡോർ ബാഡ്മിൻ്റൺ കോർട്ട് ഉണ്ടായിരുന്നു. അച്ചന് അത്യാവശ്യം സ്പോർട്സ്മാൻ സ്പിരിറ്റ് ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് കളിക്കാൻ പോയതിന് ചീത്ത ഒന്നും പറയാറ് ഇല്ല.
എല്ലാവരും ടേബിൾ ടെന്നീസ് ആയിരുന്നു പോയിരുന്നത്..അഛൻ മുട്ട കളി എന്നാണ് പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയിരുന്നത്.അവിടുന്നു കളിച്ചാൽ നേരെ സ്റ്റേറ്റ് ആണ്..പിന്നെ ബോർഡിൽ 30 മാർക്കും കിട്ടും. പക്ഷേ എനിക്ക് അതിനോട് താല്പര്യം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.
അപ്പൊ പറഞ്ഞു വന്നത് ബാഡ്മിൻ്റൺ. അഛൻ ആണ് ആദ്യാക്ഷരങ്ങൾ പഠിപ്പിച്ചത്. പിന്നെ രാവിലെ എഴുന്നേറ്റു 4-5 മണിക്ക് പോകും. അഛൻ ആയിരുന്നു ക്ലബ് സെക്രട്ടറി. അത് കൊണ്ട് താക്കോൽ നമ്മുടെ കൈയിൽ തന്നെ. അന്ന് കളിച്ചിരുന്നത് ഒറിജിനൽ തൂവൽ കൊണ്ടുള്ള ഷട്ടിൽ കൊണ്ട് ആയിരുന്നു ഒരു കളി പോലും നിൽക്കില്ല. ക്ലബ് വഴി ആയത് കൊണ്ട് ചിലവ് ഇല്ല താനും.
എല്ലാ കാലഘട്ടത്തിലും ഓരോ സ്പോർട്സ് ആയിരുന്നു..അത് ചെറുപ്പ കാലഘട്ടം ബാഡ്മിൻ്റൺ ആയിരുന്നു. സ്കൂൾ തലത്തിൽ ടൂർണമെൻ്റ് കൾ കളിച്ചിരുന്നു. പിന്നീട് എപ്പോളോ. ഫുട്ബോൾ ആയി കാരംസു അങ്ങനെ ബാഡ്മിൻ്റൺ ബന്ധം നിലച്ചു.
സാക്ഷാത്കാരം( manifestation) തുടങ്ങുന്നത് പഴയ കമ്പനി യില്.നിന്ന് ആണ്..അവിടെ ഔട്ട് ഡോര് ഇൻഡോർ കോർട്ട് കൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഒരു രസത്തിന് ടൂർണമെൻ്റ് പങ്കെടുത്തു തുടങ്ങി..പക്ഷേ നല്ല വാശി ആയിരുന്നു.3-4 റാക്കറ്റുകൾ അടിച്ചു പൊട്ടിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഒരു ചാമ്പ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു..എല്ലാ കാറ്റഗറിയും അദ്ദേഹം ജയിക്കും..പേരിന് ഒരു പെൺകുട്ടിയെ മുന്നിൽ നിർത്തി പുള്ളി മിക്സഡ് കളിക്കും. ഒരു തവണ സ്വന്തം കുട്ടിയുടെ ബർത്ത്ഡേ ആണ്, അങ്ങേർ മോളോട് കപ്പ് അടിച്ചിട്ടേ വരൂ എന്ന് പറഞ്ഞിരുന്നു..അങ്ങനെ ആ കപ്പും പുള്ളി കൊണ്ട് പോയി.
അപ്പോള് ആണ് നമ്മൾ സാക്ഷാത്കാരത്തിന് ശ്രമിച്ചാൽ നടക്കും എന്ന് മനസ്സിൽ ആയത്.
അന്നും വീട്ടിൽ വന്നാൽ പുച്ഛം..ഇന്ന് എത്ര റാക്കറ്റ് പൊട്ടിച്ചു എന്നെ ചോദിക്കാറുള്ളൂ. ജയിച്ചോ എന്ന് ഒരു വാക്ക് ഇല്ലേ ഇല്ല. കുറച്ച്ആക്രമിച്ചു കളിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ. അങ്ങനെ അവിടെ എല്ലാ കൊല്ലവും തോറ്റു തുടങ്ങിയപ്പോൾ ആണ് ജയിക്കണം എന്ന വാശി ഉടലെടുത്തു തുടങ്ങിയത്..ഒരു പാട് ആൾക്കാരെ കാൻവാസ് ചെയ്തു ടീം ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി. പരിക്കും മോശം.പെർഫോമൻസ് ഒക്കെ കാരണം ക്വാർട്ടർ പോലും.കടന്നില്ല. അന്ന് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു..ഒരു മേജർ ടൂർണമെൻ്റ് ക്വാർട്ടർ ഫൈനൽ എങ്കിലും എത്തുക.
കൊല്ലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു.വീടിൻ്റെ അടുത്തുള്ള കോർട്ടിൽ കളിക്കുമായിരുന്നു. ഒരു തെലുങ്ക് ചാംപ്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.പുള്ളിയുടെ കൂടെ കളിച്ച് കുറച്ച് ട്രിക്ക് ഷോർട്ട്കള് മനസ്സിലാക്കി. പിന്നെ പതുക്കെ അസോസിയേഷൻ വഴി ഉള്ള കൂട്ടുകാർ വഴി കളി തുടങ്ങി, കളി മെച്ചപ്പെട്ടു.
ഇടക്ക് യൂട്യൂബ് നോക്കി പല റിസ്റ്റ് ട്രിക്ക് പഠിക്കാൻ നോക്കി. കൈയിൽ നീര് ആയത് അല്ലാത്ത ഒന്നും. നടന്നില്ല.
പതിവ് പോലെ അസോസിയേഷൻ ടൂർണമെൻ്റ് കളിൽ കളിച്ചു തോറ്റു കൊണ്ടേ ഇരുന്നു. ഈ അടുത്താണ് മോണിംഗ് ഗ്രൂപ്പ് ഉണ്ടായത്. ഒരു രസത്തിന് കളിച്ചു തുടങ്ങിയത് ആണ്.പക്ഷേ എന്നും ടൂർണമെൻ്റ് കൾ ആയിരുന്നു. മിക്കവാറും തോൽവി തന്നെ..
പക്ഷേ ഈ കണ്ണാടി നോക്കി ജയിക്കും എന്ന സാക്ഷാത്കാര പ്രക്രിയ ചെയ്തിരുന്നു. പക്ഷേ കളിയുടെ ഗതി പോലെയേ ഞാൻ കളിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. അത് മാറ്റി ഡോമിനേഷൻ ചെയ്യണം എന്നുള്ളത് മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചിരുന്നു.
ഇത്തവണ പുതിയ അങ്കം ആണ് 2 ആണും 1 പെണ്ണും ഉള്ള ട്രിപ്പിൾ. സമയം.കിട്ടിയത് കൊണ്ട് കാലു പിടിച്ച് ആണെങ്കിലും നല്ല ടീമിനെ ഉണ്ടാക്കി. 2-3 വട്ടം.കളിച്ചു നോക്കി..ക്വാർട്ടർ എങ്കിലും. എത്താൻ ഉള്ള വെടി മരുന്നു കൈയിൽ ഉണ്ടെന്ന് മനസിലായി.
ഫിക്സ്റ്റർ വന്നപ്പോ ഒരു പാട് ചാമ്പ്യന്മാർ ഉള്ള ഗ്രൂപ്പ്..പണ്ടത്തെ പുലികളും പുതിയതായി വന്ന പുലികളും ഒക്കെ. പുലികളെ വീഴ്ത്തിയിട്ട് എങ്കിലും രണ്ടാം സ്ഥാനം പിടിക്കണം.
ഒരു പാട് പാളിച്ചകൾ വന്നെങ്കിലും ഗ്രൂപ്പ് ജയിച്ചു കയറി ഒന്നാമതായി ക്വാർട്ടറിൽ എത്തി. വീട്ടിൽ വന്നു പറഞ്ഞു. ഇത്തവണ പുച്ഛം ഇല്ല. മെഡൽ കിട്ടുമല്ലോ സെമി യില്.കേറിയാൽ. സന്തോഷം ആരോട് പറയും. എത്ര കൊല്ലത്തെ കാത്തിരിപ്പ് ആണ്.
വലിയ ജന തിരക്ക് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..തോറ്റവർ പിന്നെ അധികം ഈ ഭാഗത്തേക്ക് വരില്ലല്ലോ. ചുറ്റും.നോക്കിയിട്ട് പുച്ഛിക്കുന്നവരും കളിയാക്കുന്നവരും നന്നേ കുറവ്. അതിൽ നിന്ന് കുറച്ചു പോസിറ്റിവിറ്റി കിട്ടി എന്ന് തോനുന്നു.
കളി വലിയ അധ്വാനം ഇല്ലാതെ ജയിച്ചു. സെമിയിൽ വമ്പൻ ടീം ആണ്. മെസ്സേജ് അയച്ചു വീട്ടിലേക്ക്. വലിയ റെസ്പോൺസ് ഒന്നും ഇല്ല. പ്രതീക്ഷ ഇല്ലെന്ന് അവർക്ക് തന്നെ മനസ്സിലായി.
ഞാൻ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു. ആര് കളിച്ചിലെങ്കിലും
ഞാൻ കളിക്കും, ടീമിനെ ജയിപ്പിക്കും. ആദ്യ ഗെയിം ജയിച്ചു രണ്ടാമത്തെ തോറ്റു. തീരുമാനിക്കേണ്ട മൂന്നാമത്തെ ഗെയിം തിരിച്ചു പിടിച്ചു.
അങ്ങനെ നടാടേ ഫൈനലിൽ. ക്വാർട്ടർ വിചാരിച്ചു ഫൈനലിൽ എത്തിയതിന് ദൈവത്തിനോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. 2 പാർട്ണർസും അധ്വാനിച്ചു കളിച്ചു. പക്ഷേ ഫൈനലിൽ തിളങ്ങാൻ ആയില്ല..ആദ്യത്തെ ഗെയിം 19 വരെ എത്തിയിരുന്നു. പക്ഷെ രണ്ടാമത്തെ കൈയിൽ നിന്നും.പോയി.പക്ഷേ മെഡൽ കിട്ടിയല്ലോ. ഇനി ആരും പുച്ഛിക്കില്ല. സുവർണ ലിപികളിൽ എഴുതി കഴിഞ്ഞു എൻ്റെ പേര്.
വിചാരിച്ചാൽ കിട്ടാത്ത ഒന്നും ഇല്ല ജീവിതത്തിൽ. സമയം എടുക്കും പക്ഷെ ലക്ഷ്യം ആണ് പ്രധാനം മാർഗ്ഗം അല്ല.
നമ്മളും ആരൊക്കെയോ ആണ് അത് അവസരം വരുമ്പോൾ കാണിച്ചു കൊടുത്താൽ മതി.
സാക്ഷാത്കാരത്തിന് ശ്രമിക്കുന്ന എല്ലാവർക്കും ഈ ബ്ലോഗ് സമർപ്പിക്കുന്നു. നമുക്കും.ജയിക്കാം കാത്തിരിക്കൂ
നമ്മുടെ അവസരത്തിന് ആയി..
ശുഭം...
Comments
Post a Comment